Osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej.
Kto kwalifikuje się i jakie są typy domów?
Dom pomocy społecznej świadczy usługi bytowe, opiekuńcze, wspomagające i edukacyjne na poziomie obowiązującego standardu, w zakresie i formach wynikających z indywidualnych potrzeb osób w nim przebywających. Organizacja domu pomocy społecznej uwzględnia w szczególności wolność, intymność, godność i poczucie bezpieczeństwa mieszkańców oraz stopień ich fizycznej i psychicznej sprawności.
Dom pomocy społecznej może również świadczyć usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób w nim niezamieszkujących.
Typy domów pomocy społecznej (dla kogo są przeznaczone):
- Osób w podeszłym wieku
- Osób przewlekle somatycznie chorych
- Osób przewlekle psychicznie chorych
- Dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie
- Dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie
- Osób niepełnosprawnych fizycznie
- Osób uzależnionych od alkoholu
Procedura skierowania i umieszczenia
Osobę wymagającą tej formy wsparcia kieruje się do domu pomocy społecznej odpowiedniego typu, zlokalizowanego jak najbliżej miejsca zamieszkania, po uzyskaniu zgody tej osoby lub jej przedstawiciela ustawowego.
Organ wydający decyzję:
- Decyzję o skierowaniu do DPS i decyzję ustalającą opłatę: wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby.
- Decyzję o umieszczeniu w DPS: wydaje organ gminy prowadzącej dom, starosta powiatu prowadzącego dom lub marszałek województwa (w przypadku domów regionalnych).
Lista oczekujących: W razie niemożności umieszczenia (brak wolnych miejsc), osoba jest wpisywana na listę oczekujących. Jeżeli przewidywany termin oczekiwania wynosi ponad 3 miesiące, osobę (na jej wniosek) kieruje się do innej, najbliższej placówki tego samego typu z krótszym terminem oczekiwania.
Wzmożona opieka medyczna: Osoba wymagająca wzmożonej opieki medycznej kierowana jest przez starostę do zakładu opiekuńczo-leczniczego (ZOL) lub placówki pielęgnacyjno-opiekuńczej.
Brak zgody: W przypadku gdy osoba bezwzględnie wymagająca pomocy (lub jej przedstawiciel ustawowy) nie wyraża zgody na umieszczenie w DPS (lub po umieszczeniu wycofa zgodę), ośrodek pomocy społecznej lub DPS są obowiązane do zawiadomienia o tym właściwego sądu, a jeżeli osoba taka nie ma przedstawiciela ustawowego lub opiekuna – prokuratora.
Zasady odpłatności za pobyt
Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania. Koszt ten ustalany jest co roku (do 31 marca) przez wójta/burmistrza (domy gminne), starostę (domy powiatowe) lub marszałka województwa (domy regionalne) i ogłaszany w wojewódzkim dzienniku urzędowym.
Kolejność wnoszenia opłat:
- Mieszkaniec domu (lub przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka),
- Małżonek, zstępni (dzieci, wnuki) przed wstępnymi (rodzice, dziadkowie),
- Gmina, z której osoba została skierowana.
Osoby i gmina (pkt 2 i 3) nie mają obowiązku wnoszenia opłat, jeżeli mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność.
Wysokość wnoszonej opłaty:
- 1. Mieszkaniec: płaci nie więcej niż 70% swojego dochodu.
- 2. Rodzina (małżonek, zstępni, wstępni): płaci zgodnie z umową z OPS, ALE TYLKO WTEDY, GDY ich dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego (osoby samotnej lub na osobę w rodzinie). Po wniesieniu opłaty, w ich dyspozycji musi pozostać kwota nie niższa niż 300% tego kryterium.
- 3. Gmina: płaci w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w DPS a opłatami wnoszonymi przez mieszkańca i jego rodzinę.
Opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej mogą wnosić również inne osoby (dobrowolnie).
„`